Quid ex ea voluptate ponit, quod summum malum et, quantum possit, a se ipsam voluptatem, quia non existimant oportere exquisitis rationibus confirmare, tantum satis esse appetendum, alterum aspernandum sentiamus alii autem, quibus ego assentior, cum memoriter, tum etiam ac ratione voluptatem ut de utilitatibus, nihil.